| Prefer us on Google — see Tips.gg in Top Stories & Discover | Add on Google |
Pierwszą rzeczą, jaką widz może ocenić u piłkarza – czy to z trybun, czy przed telewizorem – jest jego budowa ciała. Wzrost, budowa, szerokość ramion, długość nóg i ogólna siła są widoczne niemal natychmiast i już dają pewne wyobrażenie o tym, jak zawodnik może wykorzystywać swoje ciało na boisku. Profil fizyczny jest również ważnym elementem oceny zawodników we współczesnej piłce nożnej.
Znacznie trudniej jest jednak ocenić, jak intensywny wysiłek biegowy dany zawodnik jest w stanie wykonać w trakcie meczu. Piłkarz może być szybki, silny lub dynamiczny, ale same te cechy nie mówią nam, jak często potrafi wykorzystać swoją prędkość, jaki dystans pokonuje przy wyższych prędkościach ani jak konsekwentnie jest w stanie powtarzać ten wysiłek przez 90 minut.
Szybkość, z jaką zawodnik potrafi biegać, ma znaczenie. Istnieje jednak różnica między zdolnością do osiągnięcia dużej prędkości a zdolnością do powtarzania tego przez cały mecz. To drugie mówi nam więcej o intensywności: nie tylko o fizycznych granicach zawodnika, ale o tym, jak regularnie potrafi wykorzystywać swoją prędkość w ramach ogólnego obciążenia pracą.
Stwarza to dość prosty problem. Całkowity dystans nie mówi nam, jak szybko te kilometry zostały pokonane, podczas gdy wartość prędkości maksymalnej nie wskazuje, jak często zawodnik biegł z prędkością zbliżoną do tej wartości. Jeśli więc chcemy porównać, jak intensywne są faktycznie obciążenia różnych zawodników, musimy najpierw znaleźć sposób na pomiar obu tych elementów łącznie.
Jak mierzymy intensywność
To rozróżnienie wyjaśnia również, dlaczego prędkość maksymalna jest użytecznym punktem wyjścia. Sama w sobie nie mierzy intensywności, ale pokazuje górną granicę tego, co zawodnik jest w stanie osiągnąć fizycznie. Dodatkowa prędkość może pomóc zawodnikowi dotrzeć do piłki jako pierwszy, odzyskać pozycję po utracie orientacji na boisku lub pokryć przestrzeń dla kolegi z drużyny. Pytanie brzmi: jak często jest on w stanie przekształcić tę zdolność w rzeczywisty wysiłek w trakcie meczu.
Z tego powodu zaczęliśmy od najszybszych zawodników w każdej grupie pozycyjnej w Lidze Mistrzów 2025/26. Wybraliśmy 20 zawodników o najwyższych zarejestrowanych prędkościach maksymalnych w każdej z pięciu szerokich grup pozycyjnych, a następnie wykluczyliśmy zawodników, których czas gry w turnieju był zbyt ograniczony, by umożliwić wiarygodne porównanie na 90 minut.
Następnie dla każdego z pozostałych zawodników przeanalizowaliśmy, w jaki sposób jego całkowity dystans przebiegnięty rozkładał się na pięć stref prędkości. Dzięki temu otrzymujemy więcej niż tylko jedną wartość dystansu: pokazuje to, jaka część tego obciążenia została zgromadzona przy niskich, umiarkowanych i wysokich prędkościach.
Dane źródłowe dzielą dystans każdego zawodnika na pięć przedziałów: 0–7 km/h, 7–15 km/h, 15–20 km/h, 20–25 km/h oraz 25+ km/h. Aby profile te były porównywalne, pierwszym krokiem jest przeliczenie udziału każdej strefy na rzeczywiste kilometry.
W przypadku każdej strefy obliczenia są proste:
Dystans w strefie = całkowity dystans × udział strefy
Następnie przypisujemy coraz wyższą wagę każdemu przedziałowi prędkości. Im szybszy bieg, tym większy ma on wpływ na ostateczny wynik:
| Strefa prędkości | Waga |
|---|---|
| 0–7 km/h | ×1,0 |
| 7–15 km/h | ×1,5 |
| 15–20 km/h | ×2,0 |
| 20–25 km/h | ×2,5 |
| 25+ km/h | ×3,0 |
Wartości wagi rosną równomiernie co 0,5. Dzięki temu udział każdej strefy prędkości pozostaje proporcjonalny: szybszy bieg jest wyceniany wyżej, podczas gdy części obciążenia treningowego zawodnika związane z mniejszą prędkością nadal są uwzględniane w obliczeniach.
Pobierz wszystkie materiały za darmo tutaj
Najpierw obliczamy odległość ważoną:
Dystans ważony = suma dystansów w każdej strefie × jej waga
Następnie korygujemy ją o czas gry:
Wskaźnik intensywności = odległość ważona ÷ (minuty spędzone na boisku ÷ 90)
W ten sposób każdy zawodnik otrzymuje jedną wartość na 90 minut, która odzwierciedla zarówno odległość, jaką pokonuje, jak i to, jaka część tego wysiłku odbywa się przy wyższych prędkościach.
Próba
Początkowa próba obejmuje 100 zawodników: 20 najszybszych pod względem zarejestrowanej prędkości maksymalnej w każdej z pięciu szerokich grup pozycyjnych.
Aby zminimalizować wpływ małych próbek na wyniki na 90 minut, wykluczono zawodników, którzy spędzili na boisku mniej niż 450 minut w rozgrywkach. W ten sposób w ostatecznym rankingu pozostało 72 zawodników.
W przypadku każdego z nich analiza łączy czas gry, całkowity dystans oraz rozkład tego dystansu w pięciu opisanych powyżej strefach prędkości.
Najbardziej intensywni zawodnicy w próbie
Zastosowanie tych obliczeń do 72 zakwalifikowanych graczy daje następującą ogólną dziesiątkę:
Pobierz wszystkie materiały za darmo tutaj
Håkon Evjen prowadzi w rankingu z indeksem wynoszącym 20,73. Ma on również najwyższy wskaźnik dystansu na 90 minut w kwalifikującej się próbie, wynoszący 12,95 km, co czyni go dobrym przykładem pokazującym, jak obliczenia te działają w praktyce.
Jak obliczono wynik 20,73 dla Håkona Evjena
Evjen pokonał 148,2 km w ciągu 1030 minut. Jego całkowity dystans rozkłada się na pięć stref prędkości w następujący sposób:
| Strefa prędkości | Dystans | Waga | Odległość ważona |
|---|---|---|---|
| 0–7 km/h | 34,09 km | ×1,0 | 34,09 |
| 7–15 km/h | 68,47 km | ×1,5 | 102,71 |
| 15–20 km/h | 30,38 km | ×2,0 | 60,76 |
| 20–25 km/h | 12,15 km | ×2,5 | 30,38 |
| 25+ km/h | 3,11 km | ×3,0 | 9,34 |
Ważona odległość wynosi 237,27.
Evjen rozegrał 1 030 minut. Aby przeliczyć wynik ważony na wskaźnik na 90 minut, dzielimy go przez 1 030 ÷ 90 = 11,44.
237,27 ÷ 11,44 = 20,73
Daje to Evjenowi wskaźnik intensywności na poziomie 20,73, co stanowi najwyższą wartość w kwalifikacyjnej próbie. Tę samą kalkulację stosuje się do każdego zawodnika w rankingu.
Porównanie graczy na tej samej pozycji
João Simões i Felix Nmecha są klasyfikowani jako środkowi pomocnicy. Nmecha pokonał większy łączny dystans w trakcie turnieju: 97,7 km w porównaniu z 91,0 km w przypadku Simõesa.
Różnica staje się bardziej widoczna, gdy odległość tę podzielimy na wszystkie pięć stref prędkości:
| Strefa prędkości | João Simões | Felix Nmecha |
|---|---|---|
| 0–7 km/h | 21,93 km | 26,28 km |
| 7–15 km/h | 42,13 km | 44,65 km |
| 15–20 km/h | 17,20 km | 18,17 km |
| 20–25 km/h | 7,10 km | 6,45 km |
| 25+ km/h | 2,64 km | 2,15 km |
Nmecha pokonał większy dystans w każdej z trzech stref o niższej prędkości. Simões pokonał większy dystans w obu strefach powyżej 20 km/h: łącznie 9,74 km w porównaniu z 8,60 km w przypadku Nmechy.
Po zastosowaniu pięciostrefowej wagi i przeliczeniu wyniku na wartość na 90 minut Simões osiągnął wskaźnik intensywności na poziomie 19,95, podczas gdy Nmecha uzyskał wynik 18,19.
Pobierz wszystkie materiały za darmo tutaj
Najbardziej intensywni gracze według pozycji
Środkowi napastnicy
| POZYCJA | Zawodnik | Dyst./90 | Wskaźnik | Ogólna pozycja w rankingu |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Hugo Ekitike | 11,33 | 17,52 | 17 |
| 2 | Nicolò Tresoldi | 11,30 | 17,33 | 21 |
| 3 | Alexander Sörloth | 11:23 | 17,04 | 26 |
| 4 | Christian Kofane | 11,01 | 16,95 | 28 |
| 5 | Viktor Gyökeres | 11,07 | 16,84 | 30 |
Hugo Ekitike łączy najwyższy wskaźnik intensywności wśród środkowych napastników z największym dystansem pokonanym na 90 minut w tej grupie. Viktor Gyökeres prezentuje inny profil – zajmuje drugie miejsce pod względem dystansu pokonanego z prędkością powyżej 25 km/h na 90 minut, a jednocześnie zgromadził większy łączny dystans w całym turnieju niż jakikolwiek inny zakwalifikowany środkowy napastnik. Pierwsza piątka pozostaje bardzo wyrównana – różnica między pierwszym a piątym miejscem wynosi mniej niż jeden punkt wskaźnika.
Skrzydłowi
| POZ | Zawodnik | Pozycja | Odległość/90 | Wskaźnik | Ogólna pozycja w rankingu |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Jens Petter Hauge | Lewoskrzydłowy | 11,90 | 18,42 | 9 |
| 2 | Giuliano Simeone | Prawoskrzydłowy | 11,56 | 17,88 | 14 |
| 3 | Michael Olise | Prawoskrzydłowy | 11,39 | 17,60 | 16 |
| 4 | Wilson Odobert | Lewoskrzydłowy | 11,16 | 17,49 | 18 |
| 5 | Anthony Elanga | Prawy skrzydłowy | 10,88 | 17,06 | 25 |
Jens Petter Hauge odnotowuje największy dystans na 90 minut spośród kwalifikujących się skrzydłowych, mimo że zajmuje 14. miejsce na 15 pod względem udziału dystansu pokonanego z prędkością powyżej 20 km/h oraz ostatnie miejsce pod względem dystansu pokonanego z prędkością powyżej 25 km/h na 90 minut. Z kolei Anthony Elanga osiąga w tej grupie najwyższe odległości pokonane z prędkością powyżej 20 i 25 km/h na 90 minut, co daje mu najlepszy profil prędkości wśród pierwszej piątki.
Środkowi pomocnicy
| Pozycja | Zawodnik | Dystans/90 | Wskaźnik | Ogólna pozycja w rankingu |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Håkon Evjen | 12,95 | 20,73 | 1 |
| 2 | João Simões | 12,50 | 19,95 | 2 |
| 3 | Maximilian Beier | 12,11 | 19,32 | 4 |
| 4 | Archie Gray | 12,16 | 19,23 | 5 |
| 5 | Ederson dos Santos | 11,92 | 18,65 | 6 |
Czterech z pięciu najwyżej sklasyfikowanych środkowych pomocników znajduje się również w pierwszej piątce klasyfikacji ogólnej. Håkon Evjen zajmuje pierwsze miejsce w całej próbie kwalifikacyjnej z wynikiem 12,95 km na 90 minut i wskaźnikiem intensywności wynoszącym 20,73, podczas gdy Maximilian Beier wyróżnia się z innego powodu: odnotowuje największy dystans pokonany z prędkością powyżej 20 i 25 km/h na 90 minut w grupie pomocników. João Simões plasuje się pomiędzy nimi w rankingu pozycyjnym z wskaźnikiem wynoszącym 19,95.
Pomocnicy defensywni są zaliczani do tej samej grupy pozycyjnej, choć zajmują niższe miejsca w rankingu. Sandro Tonali jest najwyżej sklasyfikowanym pomocnikiem defensywnym – zajmuje 8. miejsce w połączonej grupie pomocników, a za nim plasują się Vitinha na 11. miejscu i Marten de Roon na 12. Beier, który zazwyczaj grał jako środkowy pomocnik pod napastnikiem u boku Karima Adeyemiego, głównie z lewej połowy boiska, również został uwzględniony w tej analizie wśród środkowych pomocników.
Obrońcy boczni / skrzydłowi
| POZYCJA | Zawodnik | Pozycja | Odległość/90 | Wskaźnik | Ogólna pozycja w rankingu |
|---|---|---|---|---|---|
| 1 | Iván Fresneda | Prawy obrońca | 12,46 | 19,65 | 3 |
| 2 | Achraf Hakimi | Prawy obrońca | 11,04 | 17,40 | 19 |
| 3 | Nahuel Molina | Prawy obrońca | 11,37 | 17,40 | 20 |
| 4 | Nico O’Reilly | Lewy obrońca | 11,24 | 17,30 | 22 |
| 5 | Raoul Bellanova | Prawy obrońca | 11,02 | 17,14 | 23 |
Iván Fresneda jest najbardziej rzucającym się w oczy odstępstwem od normy w rankingu. Pomimo najniższej prędkości maksymalnej spośród 13 kwalifikujących się obrońców i skrzydłowych – wynoszącej 33,1 km/h – zajmuje pierwsze miejsce pod względem wskaźnika intensywności, dystansu na 90 minut oraz dystansu pokonanego z prędkością powyżej 20 km/h na 90 minut. Jego przewaga 2,25 punktu nad drugim miejscem jest również największą różnicą między pierwszym a drugim miejscem spośród wszystkich pięciu grup pozycyjnych, podczas gdy Achraf Hakimi odnotowuje największy dystans pokonany z prędkością powyżej 25 km/h na 90 minut.
Środkowi obrońcy
| POZYCJA | Zawodnik | Dystans/90 | Wskaźnik | Ogólna pozycja w rankingu |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Eric García | 10,75 | 16,29 | 34 |
| 2 | Nico Schlotterbeck | 10,46 | 15,59 | 47 |
| 3 | Manuel Akanji | 10,26 | 15,56 | 48 |
| 4 | Jarell Quansah | 10,36 | 15,52 | 49 |
| 5 | Lloyd Kelly | 10,30 | 15,43 | 51 |
Na prędkość maksymalną środkowych obrońców duży wpływ ma kontekst taktyczny, zwłaszcza wysokość linii obrony oraz to, jak często obrońcy muszą wracać do własnej bramki. Kilku graczy z badanej grupy, w tym Abdukodir Khusanov, grało na więcej niż jednej pozycji w obronie. W przypadku Khusanova czas spędzony na pozycji prawego obrońcy ma znaczenie dla jego profilu, który obejmuje najwyższą prędkość maksymalną wśród kwalifikujących się środkowych obrońców (36,1 km/h) oraz drugi wynik pod względem dystansu pokonanego z prędkością powyżej 20 km/h na 90 minut, ponieważ boczni obrońcy zazwyczaj wykonują więcej pracy z dużą prędkością. Z kolei Eric García zajmuje pierwsze miejsce w indeksie intensywności dzięki największemu całkowitemu dystansowi na 90 minut na tej pozycji.
Jak intensywność różni się w zależności od pozycji
Rankingi pozycyjne odzwierciedlają również różne wymagania fizyczne. Środkowi pomocnicy pokonują największy dystans na 90 minut w tej próbie, podczas gdy skrzydłowi oraz boczni obrońcy/skrzydłowi obrońcy pokonują większą część swojego dystansu z prędkością powyżej 20 km/h.
| Pozycja | Średni dystans na 90 minut | Średni wskaźnik | Średni udział przy prędkości 20+ km/h |
|---|---|---|---|
| Pomocnicy centralni | 11,76 km | 18,28 | 9,3% |
| Obrońcy boczni / skrzydłowi | 10,76 km | 16,57 | 11,2% |
| Skrzydłowi | 10,69 km | 16,47 | 11,1% |
| Środkowi napastnicy | 10,33 km | 15,61 | 10,2% |
| Środkowi obrońcy | 9,99 km | 14,86 | 8,6% |
Środkowi obrońcy mają najniższy średni wskaźnik w próbie, ponieważ ta pozycja stawia mniejsze wymagania w zakresie tego rodzaju intensywności biegu.
Pobierz bezpłatnie wszystkie materiały tutaj
Czy intensywność jest większa u młodszych zawodników?
Wśród wszystkich 72 zakwalifikowanych zawodników średni wiek na dzień 30 maja 2026 r. wynosi 25,2 lat. Dziesiątka najlepszych w rankingu wskaźnika intensywności jest znacznie młodsza, a średni wiek tej grupy wynosi 22,9 lat — różnica wynosi 2,3 roku.
| Pozycja | Średni wiek w pierwszej piątce | Średni wiek na pozycji |
|---|---|---|
| Środkowi pomocnicy | 22,8 | 24,8 |
| Napastnicy środkowi | 24,0 | 26,0 |
| Skrzydłowi | 23,6 | 24,5 |
| Obrońcy / skrzydłowi obrońcy | 24,6 | 25,2 |
| Środkowi obrońcy | 26,2 | 25,5 |
Różnica wieku jest najbardziej widoczna wśród środkowych pomocników i środkowych napastników, których piątka najlepszych graczy jest o około dwa lata młodsza od średniej dla tej pozycji. Jest ona mniejsza wśród skrzydłowych i bocznych obrońców / skrzydłowych obrońców, natomiast środkowi obrońcy są jedyną grupą, w której piątka najlepszych graczy jest starsza od średniej dla tej pozycji.
Co sugerują dane
Głównym czynnikiem odróżniającym graczy z czołówki rankingu nie jest sama w sobie wyjątkowa szybkość sprintu. Najwyższe wyniki osiągają zawodnicy, którzy łączą duże ogólne obciążenie pracą z wystarczającą ilością biegania w strefach o większej prędkości, aby utrzymać wysokie obciążenie przez cały mecz.
To również wyjaśnia, dlaczego środkowi pomocnicy zajmują tak czołowe pozycje w czołówce. Ich przewaga wynika nie tyle z osiągania najbardziej ekstremalnych wyników w zakresie prędkości maksymalnej, co z utrzymywania największego nakładu pracy w całym zakresie prędkości. Skrzydłowi i boczni obrońcy osiągają podobną intensywność w inny sposób – pokonując mniejszą całkowitą odległość, ale z większą koncentracją biegania przy wyższych prędkościach.
Ogólnie rzecz biorąc, intensywność lepiej postrzegać jako profil niż jako pojedynczą cechę fizyczną. Prędkość maksymalna pokazuje, do czego zawodnik jest zdolny; rozkład jego biegania pokazuje, w jakim stopniu faktycznie wykorzystuje tę zdolność w ciągu 90 minut.
Źródła: CIES Football Observatory (rozkład stref prędkości); statystyki rozgrywek Ligi Mistrzów UEFA (minuty, dystans i prędkość maksymalna). Wszystkie dane dotyczące wyników obejmują ten sam okres rozgrywek. Liczby mogą się różnić w zależności od metodologii dostawcy danych; wszystkie wyliczone wskaźniki są obliczeniami autora. Do obliczenia wieku wykorzystano daty urodzenia zawodników według stanu na dzień 30 maja 2026 r.