Liam Duckstein
Nie ma nic liniowego w doświadczeniu Karla-Anthony’ego Townsa. Na każdy rozkwit All-Star przypada zagadkowy spadek. Dla każdego wybuchu, niepowodzenie. Jednak w niedzielny wieczór, w meczu nr 3 finałów Konferencji Wschodniej, Towns dostarczył moment, który usprawiedliwia jego zakup o wysokiej stawce: 20-punktową czwartą kwartę, która wskrzesiła nadzieje Knicks na mecz z Indiana Pacers.
Dobry, zły i genialny
W typowym dla Townsa stylu, wczesne etapy meczu były frustrujące. Pod koniec trzeciej kwarty jego statystyki wyglądały bardziej jak znak ostrzegawczy niż wkład: 4 punkty, 4 przechwyty, 4 faule. Historycznie rzecz biorąc, nie są to wartości odstające. Towns miał średnio prawie cztery faule na mecz playoffowy i miał dobrze udokumentowany problem z przewracaniem się we wczesnych latach posezonowych.
Jednak zarówno fani, jak i analitycy tolerują te błędy w takie noce jak ta. Ponieważ kiedy Towns klika – kiedy jego ofensywny arsenał jest w pełni odblokowany – jest koszmarem matchupu. A w czwartej kwarcie, gdy Jalen Brunson miał problemy z faulami, a rotacja Toma Thibodeau opierała się na Delonie Wright i Deuce McBride, aby zapewnić stabilność w obronie, Towns przejął kontrolę.
Bohater czwartej kwarty
Przegrywając 10 punktami w ostatniej odsłonie, Knicks wyglądali na drużynę, której kończą się odpowiedzi. Do akcji wkroczył Towns. Atakował niedopasowania, znajdował rytm z półdystansu i pewnie trafiał trójki. Pacers nie mieli żadnej odpowiedzi. Jego eksplozja punktowa nie tylko zniwelowała deficyt, ale zmieniła mecz w sześciopunktowe zwycięstwo Nowego Jorku. Jego rzut w końcówce meczu był nie tylko imponujący – uratował sezon.
Dlaczego ten moment ma znaczenie
Czy był to jego najlepszy mecz w playoffach? Prawdopodobnie nie. Game 1 w tej serii i zeszłoroczny wybitny wysiłek przeciwko Nikoli Jokićowi mogą mieć wyższą spójność. Ale nie popełnij błędu – to był najważniejszy moment w jego karierze playoffowej. Gdy ofensywa Knicks słabła, a ich sezon chwieje się w posadach, Towns dał z siebie wszystko.
Nie chodziło o zabicie panującego MVP lub upuszczenie wydajnych liczb w przegranej. Chodziło o przetrwanie. Knicks poruszają się po terytorium podatku od luksusu, żonglują ogromnymi kontraktami i radzą sobie z presją franczyzy głodnej znaczenia. Występy takie jak niedzielny potwierdzają odważne inwestycje zarządu i utrzymują aspiracje do mistrzostwa na powierzchni.
Co będzie dalej?
Kolejka górska, jaką jest Karl-Anthony Towns, nie ustabilizuje się nagle. Nadal będzie miał kwartały, w których znika w obronie lub zbiera możliwe do uniknięcia faule. Ale dla Knicks równanie ryzyka i nagrody było w niedzielę jasne: wzloty są warte upadków. Wciąż są w walce, ponieważ Towns pojawił się, gdy miało to największe znaczenie.
Czy uda mu się połączyć spójne występy? Czy Knicks mogą odzyskać przewagę własnego parkietu i dotrzymać kroku wschodzącej drużynie Pacers? Pozostało jeszcze wiele koszykówki, aby odpowiedzieć na te pytania. Ale na razie Towns dał Nowemu Jorkowi to, czego desperacko potrzebował – nadzieję.
Bądź na bieżąco. Jeśli niedzielne fajerwerki były jakąkolwiek wskazówką, najlepsze może być jeszcze przed nami.