Liam Duckstein
Sześć lat w przygotowaniu
Arsenal powrócił do wielkiego finału. Po czterech półfinałowych porażkach w ciągu sześciu lat, łączne zwycięstwo 4:2 nad Chelsea w Carabao Cup wysłało drużynę Mikela Artetyna Wembley, gdzie 22 marca zmierzą się z Manchesterem City lub Newcastle.
Sam mecz był daleki od widowiska – tylko dwa strzały na bramkę – ale późny dramat zwycięstwa Kaia Havertzaw doliczonym czasie gry rozpalił Emirates. Ryk, który po tym nastąpił, nie dotyczył tylko gola; to była ulga, potwierdzenie, zniesienie ciężaru.
Dla Artety to pierwszy finał od czasu triumfu w Pucharze Anglii w 2020 roku. Dla klubu to szansa na zakończenie 33-letniego oczekiwania na chwałę Pucharu Ligi. A jeśli wylosują City, będzie to rewanż za finał z 2018 roku – który Arteta przegrał jako członek sztabu Pepa Guardioli.
Czytaj także: Manchester City vs Newcastle – przewidywania:04. 02.2026 Półfinały EFL Cup
“Na naszym stadionie panowała wyjątkowa atmosfera. To robi wielką różnicę” – powiedział Arteta. “Czekaliśmy kilka lat, aby znaleźć się na tej pozycji i z pewnością będziemy się tym cieszyć. Fakt, że tak ciężko pracowałeś, aby osiągnąć te chwile – to po prostu magiczne”
Psychologiczna przewaga
Nie chodzi tylko o srebrne medale. Chodzi o pozbycie się reputacji. Przez lata Arsenal był drużyną, która zawodziła przy ostatniej przeszkodzie – tytuł Premier League, półfinałowe upadki, duch “prawie” nawiedzający każdą kampanię.
Declan Rice ujął to dosadnie: “Przez ostatnie trzy lub cztery lata byliśmy na szczycie, rywalizowaliśmy i byliśmy naprawdę blisko – ale nie byliśmy wystarczająco dobrzy. Dlatego w tym sezonie mamy dodatkowe pragnienie”
Od 2020 roku Arsenal dotarł do czterech półfinałów i wszystkie przegrał. Ani razu nie wygrali żadnego etapu. Wtorkowe zwycięstwo nie było więc tylko postępem – było dowodem. Przełamana bariera psychologiczna.
Były obrońca Matt Upson powiedział BBC Radio 5 Live: “To było przygotowywane od lat. Arteta kładł fundamenty, budował etos, wspólnotę. Kibice są tak samo chętni jak piłkarze, by wygrać coś poważnego”
Jedno trofeum, wiele możliwości
Ambicje Arsenalu sięgają daleko poza Carabao Cup. Prowadzą w Premier League sześcioma punktami, awansowali do ostatniej 16. rundy Ligi Mistrzów i zmierzą się z Wigan w czwartej rundzie Pucharu Anglii. Czterokrotne mistrzostwo nie jest tylko mrzonką – jest bliżej, niż kiedykolwiek udało się to klubowym “Niezwyciężonym” w latach 2003-04.
Historia sugeruje, że wczesne srebrne medale przynoszą więcej sukcesów. Siedmiu z ostatnich 12 zwycięzców EFL Cup zdobyło co najmniej jedno inne trofeum w tym samym sezonie. Jamie Redknapp wierzy, że ta drużyna Arsenalu jest gotowa: “Cierpieli przez lata, ale ten wynik może ich zrelaksować. Mogą zacząć się tym cieszyć”
“To wielki klub, więc za każdym razem jest duża presja” – powiedział obrońca William Saliba. “Ale po to gramy w piłkę nożną. Mamy skład, mamy trenera. Chcemy wygrać każde zawody”
Wielkie marzenia, ale stabilizacja
Arteta nie chce jeszcze mówić o poczwórnym zwycięstwie. Skupiamy się na Wembley, potem na następnym meczu, a potem na następnym. Ale matematyka jest niezaprzeczalna: 17 tygodni do finału Ligi Mistrzów, zero trofeów zdobytych do tej pory i skład, który jest już bliżej niż jakakolwiek drużyna Arsenalu w historii.
Żadna angielska drużyna nigdy nie zdobyła poczwórnego tytułu. Manchester City był najbliżej w latach 2022-23, ale zabrakło mu trzech zwycięstw. Liverpool w 1984 roku i United w 1999 i 2009 roku były bardzo blisko. Zwycięstwo Arsenalu? Odpadnięcie z Pucharu Ligi przez Middlesbrough w 2004 roku.
Ten zespół jest inny. Głód jest ostrzejszy, skład głębszy, wiara niezachwiana. Jedno trofeum może odblokować resztę – ale najpierw muszą je wygrać.