Patryk Stachowiak
Wyzwanie było duże. Odpowiedź była zdecydowana. A reakcją było niedowierzanie.
Taki nastrój panował w NBA w poniedziałkową noc, kiedy Denver Nuggets odnieśli jedno z najbardziej nieoczekiwanych zwycięstw sezonu 2025-26, pokonując Philadelphia 76ers w dogrywce, mimo że zostali pozbawieni pięciu najlepszych graczy.
Kontekst ma znaczenie. Mecze takie jak ten są zwykle traktowane jako automatyczne porażki. Kiedy w drużynie brakuje najlepszych talentów – nie mówiąc już o całym kręgosłupie – wynik rzadko jest wątpliwy.
W przypadku Denver stawka jest jeszcze wyższa. Historycznie rzecz biorąc, gdy Nikola Jokić siedzi – czy to odpoczywając na ławce, czy oglądając go w stroju ulicznym – porażka ma tendencję do następowania. Nuggets są wyjątkowo zależni od panującego MVP. Bez All-Stara i z atakiem, który obraca się całkowicie wokół jego wizji, zdobywania punktów i orkiestracji, margines błędu Denver bez Jokića jest cienki jak brzytwa.
Ta rzeczywistość jest teraz na pierwszym planie.
Jokić nadal dochodzi do siebie po nadwyrężeniu lewego kolana i może opuścić resztę miesiąca. Czas jest brutalny. Gdy był zdrowy, Nuggets zajmowali drugie miejsce w Konferencji Zachodniej, a Jokić po raz kolejny zakorzenił się w rozmowie z Kia MVP. Bez niego Denver grozi gwałtowny i nagły spadek w klasyfikacji.
Nuggets wymagają teraz więcej – znacznie więcej – od swojej drugoplanowej obsady. Gracze pierwszoplanowi są zmuszani do grania większych minut, ponoszenia odpowiedzialności w późnych fazach meczu i znajdowania się w sytuacjach ofensywnych, których wcześniej rzadko doświadczali.
W meczu z Filadelfią stanęli na wysokości zadania. Ale czy ta wygrana w dogrywce była punktem zwrotnym – czy po prostu odstępstwem od normy?
Nadchodzące tygodnie odpowiedzą na to pytanie dla drużyny Denver, która obecnie gra 2-2 bez Jokića.
Nuggets udają się do Bostonu w środę wieczorem (19:00 ET, ESPN), gdzie Celtics oferują plan przetrwania bez supergwiazdy. Boston rozkwitł bez Jaysona Tatuma, w dużej mierze dzięki posiadaniu innej elitarnej opcji w postaci Jaylena Browna. Denver nie ma takiego luksusu.
To żywe studium przypadku budowy składu i odporności. Jedna drużyna się wspina. Druga stara się po prostu nie spaść.
“Musimy po prostu tam wyjść i grać twardo” – powiedział skrzydłowy Nuggets Bruce Brown. “Ludzie oczekują, że przegramy. Nie mamy nic do stracenia. Po prostu wyjdź tam i obijaj”
Denver Nuggets. Źródło: nytimes.com
Gordon i Braun wracają – ale z ograniczeniami
Aaron Gordon i Christian Braun powrócili do składu krótko po tym, jak Jokić wypadł z gry. Gordon opuścił 19 meczów z rzędu z naciągnięciem ścięgna podkolanowego, podczas gdy Braun był odsunięty na 23 mecze z powodu kontuzji kostki.
Zdolność Jokića do zamaskowania tych nieobecności przy jednoczesnym utrzymaniu konkurencyjności Denver na Zachodzie tylko wzmocniła jego rosnącą legendę. Niewielu graczy w historii NBA wygrywało w takich warunkach.
To powiedziawszy, Gordon i Braun pozostają na ograniczeniach minutowych i jest mało prawdopodobne, aby wystąpili w meczach back-to-back, dopóki nie zostaną w pełni oczyszczeni – ograniczając ich natychmiastowy wpływ.
Okno Murraya na All-Star otwiera się
Jeśli jest gracz zdolny do poprowadzenia Denver przez ten okres, to jest nim Jamal Murray.
Od dawna uważany za najlepszego nie-All-Stara w lidze, Murray często był osłabiany przez kontuzje i powolne starty. W tym sezonie jest inaczej. Notuje rekordowe w karierze zdobycze punktowe (25,4 punktu), asysty (7,2 na mecz) i skuteczność rzutów za trzy punkty (44,7%), trafiając przy tym prawie 48% z pola.
W obliczu absencji Jokića, odpowiedzialność spada na barki Murraya. Podobnie jak rozszerzona rola Jaylena Browna w Bostonie, Denver potrzebuje Murraya, aby stał się motorem napędowym – nie tylko finiszerem.
Problemy z głębokością składu nie znikają
Problemy Nuggets wykraczają poza Jokića.
Rezerwowy środkowy Jonas Valančiūnas jest wyłączony z gry z powodu naciągnięcia łydki i nie zostanie poddany ponownej ocenie przez kolejne trzy tygodnie. W rezultacie, Denver zostało zmiażdżone na szkle, walcząc w bitwach o zbiórki bez prawdziwego wielkiego gracza.
Cam Johnson również wypadł z gry z kontuzją prawego kolana. Podczas gdy jego pierwszy sezon w Denver był nierówny, jego wszechstronność w obronie i rzut z obwodu są bardzo pomijane w składzie, który i tak jest już mocno uszczuplony.
Peyton Watson w centrum uwagi
Jeśli jest jakiś pozytyw, to jest nim pojawienie się Peytona Watsona.
Obarczony znacznie większą odpowiedzialnością niż przewidywano, Watson spełnił swoje zadanie. Pomimo wczesnych bólów związanych z dorastaniem – w tym spudłowanej trójki z rogu przeciwko Dallas w zeszłym miesiącu po tym, jak Jokić odroczył wygraną w meczu – 23-latek rozkwitł.
Wchodząc w środę, Watson ma średnio 23 punkty i 5,8 zbiórki na mecz, z rekordowymi w karierze minutami, wydajnością i zaangażowaniem ofensywnym. Pierwszy trener David Adelman zaufał mu, a Watson nagrodził tę wiarę.
Czytaj także: Kryzys kontuzjowanych Nuggets pogłębia się, gdy Jonas Valančiūnas dołącza do Nikoli Jokića na linii bocznej
Konferencja Zachodnia czeka, by zaatakować
Nuggets działają w trybie przetrwania.
Konferencja Zachodnia nie zna litości. Za Oklahomą City, Spurs, Rockets, Lakers, Timberwolves i Suns są w stanie wyprzedzić Denver, jeśli Nuggets się potkną.
Przedłużający się poślizg sprawiłby, że Denver goniłoby z tyłu przez resztę sezonu – wyczerpujący i bezlitosny scenariusz.
W całej lidze wyniki były mieszane dla drużyn, w których brakowało gwiazd. Milwaukee zmagało się bez Giannisa Antetokounmpo. Philadelphia utrzymała się na powierzchni dzięki Tyrese’owi Maxeyowi podczas nieobecności Joela Embiida. San Antonio rozwijało się, gdy Victor Wembanyama wracał do zdrowia, opierając się w dużej mierze na De’Aaronie Foxie.
W takich sytuacjach zespoły są często zdane na łaskę terminarzy, harmonogramów zdrowotnych i wewnętrznego rozwoju.
Po zwycięstwie nad 76ers, Adelman podsumował to zwięźle.
“To jest grupa facetów, którzy znaleźli sposób, aby to zrobić z zapałem i wysiłkiem” – powiedział. “To jest coś, o czym będą rozmawiać za 20 lat”
Być może. Ale wspinaczka pozostaje stroma.
Najbliższy cel Nuggets jest prosty: przetrwać styczeń bez zbytniego poślizgu. Jak to ujął Adelman, celem jest obudzenie się w lutym wciąż w pierwszej szóstce.
Bez Nikoli Jokića, logika – i historia – są zdecydowanie przeciwko nim.