Zapowiedź UFC 331: Joshua Van kontra Alexandre Pantoja 2 – główna atrakcja bogatej karty walk w Los Angeles

Prefer us on Google — see Tips.gg in Top Stories & Discover

Add on Google

Osiem lat to długi czas, by pomijać miasto takie jak Los Angeles w harmonogramie. UFC naprawia tę sytuację w sobotę, 19 września, powracając do Crypto.com Arena z kartą dwunastu walk, w której dominują wielkie nazwiska i zawodnicy doskonale zdający sobie sprawę z wagi takiej nocy. Główną atrakcją wieczoru będzie Joshua Van broniący tytułu mistrza wagi muszej przeciwko Alexandre’owi Pantoji, byłemu królowi, którego zdetronizował, zanim pierwsza walka zdążyła się właściwie rozpocząć.

Poniżej głównej atrakcji znajdzie się pięciorundowa walka eliminacyjna w wadze lekkiej, z szansą na walkę o tytuł, pojedynek w wadze piórkowej pomiędzy dwoma zawodnikami, którzy nie znoszą pozostawać w defensywie, oraz karta walk wstępnych tak bogata, że spóźnienie się na nią będzie prawdziwym błędem.

Zapowiedź walki Joshua Van vs Alexandre Pantoja 2: Rewanż, na który czekaliśmy od grudnia

UFC 323 dało nam 26 sekund, a potem odebrało nam tę walkę. Łokieć Pantoji nie wytrzymał, sędzia przerwał walkę, a Van zdobył tytuł mistrzowski przed publicznością, która nigdy nie miała okazji zobaczyć, jak na niego zasłużył. Dziewięć miesięcy później obaj zawodnicy powracają, by rozstrzygnąć to, co przerwała kontuzja.

Kariera Vana rozwijała się szybko i bez sentymentów. Dwa lata temu wkroczył na galę UFC 306 w Sphere po porażce przez nokaut z Charlesem Johnsonem, pokonał Meksykanina Edgara Chaireza o twarzy twardej jak granit, a następnie odniósł cztery kolejne zwycięstwa, zmuszając organizację do podjęcia decyzji. Potem przyszedł pas. Podobnie jak dowód, że potrafi go utrzymać – zwycięstwo przez nokaut w piątej rundzie nad Tatsuro Tairą podczas gali UFC 328 w Newark, czyli zakończenie, które pokazuje, że zarówno wytrzymałość, jak i opanowanie mistrza nie zawodzą nawet w najtrudniejszych momentach.

Osiągnięcia Pantoji mówią same za siebie. Przed kontuzją Brazylijczyk dominował w tej kategorii tak przekonująco, jak nikt inny w jej historii: cztery kolejne obrony tytułu, poddania Kai Asakury i Kai Kara-France’a jedno po drugim, a także seria ośmiu zwycięstw z rzędu, która już dawno przestała wyglądać na zwykłą passę. W wieku 36 lat walczy o dwie rzeczy naraz – o miejsce wśród zaledwie trzech zawodników, którzy dwukrotnie zdobyli złoto w wadze muszej, oraz o udowodnienie, że pas ten tak naprawdę nigdy nie został utracony.

To, co sprawia, że ta wersja jest lepsza od pierwszej, to odwrócenie ról. Van nie jest już outsiderem; wkracza na ring jako mistrz z charakterystyczną obroną tytułu na koncie. Pantoja nie jest już niepokonany; wkracza na ring z czymś do udowodnienia. W sobotę nikt nie będzie się oszczędzał.

Van vs Pantoja – porównanie statystyk: zasięg, wiek i siła harmonogramu

	Joshua Van	Alexandre Pantoja
Ranking UFC w wadze muszej	nr 1	nr 2
Status	Mistrz	Pretendent
Bilans zawodowy	17-2-0	30-6-0
Ostatnie 5 walk	W-W-W-W-W	P-W-W-W-W
Wiek w momencie walki	24 lata, 11 miesięcy	36 lat, 5 miesięcy
Obywatelstwo	Mjanma	Brazylia
Walczy z	Houston, Teksas	Arraial do Cabo, Rio de Janeiro
Wzrost	5’5″ (165 cm)	5’5″ (166 cm)
Zasięg	65,0″	68,0″
Aktualna waga	125,0 funtów	125,0 funtów
Siłownia	4 oz. Fight Club	American Top Team
Harmonogram treningów siłowych	46	60

Dwa wiersze w tej tabeli mówią najwięcej. Zawodnicy stoją na równi, ale Pantoja ma o trzy cale większy zasięg – to znacząca przewaga w wadze 125 funtów, gdzie o wyniku wymiany decyduje to, kto pierwszy dotknie przeciwnika podczas ataku i kto ostatni trafi podczas odwrotu.

Różnica w sile harmonogramu, 60 do 46, jest numerycznym odzwierciedleniem dobrze znanego argumentu: Pantoja od lat dzieli klatkę z elitą tej kategorii, podczas gdy Van budował swoją passę, walcząc raczej z głodnymi zwycięstwa pretendentami niż sprawdzonymi mistrzami.

Jest też kwestia wieku, która działa na drugą stronę. Dwadzieścia cztery lata kontra trzydzieści sześć w kategorii wagowej opartej na intensywności i tempie to nie jest błahostka — zwłaszcza w rundach czwartej i piątej, gdzie Van już pokazał, na co go stać.

Jak wygrać walkę Van vs Pantoja 2: grappling, tempo i rundy decydujące o mistrzostwie

Odsuńmy na bok wszystkie historie, a zobaczymy, że ta walka rozstrzygnie się w zależności od tego, gdzie się odbędzie. Pantoja zbudował cztery obrony tytułu na swojej zdolności do przekształcania wymiany ciosów w walkę w parterze, a walkę w parterze w przejęcie z tyłu – poddania Asakury i Kara-France’a nie były przypadkami, ale dopracowaną wersją schematu, który stosuje od lat. Wystarczy, że złapie przeciwnika za szyję, a walka się kończy.

Strategia Vana opiera się na intensywności i wykorzystaniu przestrzeni. Musi utrzymywać walkę w pozycji stojącej, trzymać biodra z dala od ogrodzenia i sprawić, by Brazylijczyk płacił za każdą próbę wejścia. Zwycięstwo nad Tairą stanowi wzór do naśladowania: wytrzymać presję na początku, zgromadzić rundy na koncie i pozwolić, by tempo zadecydowało o wyniku w późniejszej fazie. Mistrz, który kończy walkę w piątej rundzie, jasno pokazuje, gdzie według niego leży jego przewaga.

Pozostaje więc najciekawsza ze wszystkich zmiennych – jak Pantoja zaprezentuje się po dziewięciu miesiącach przerwy od zawodów i poważnej kontuzji łokcia. Brak wprawy to jedyna rzecz, której doświadczenie nie jest w stanie w pełni zrekompensować, a kategoria wagi muszej nie oferuje łagodnego powrotu.

Arman Tsarukyan kontra Mauricio Ruffy: 5-rundowa walka eliminacyjna w wadze lekkiej

Współgłówna atrakcja wieczoru to pięciorundowa walka bez tytułu w stawce, a wszyscy rozumieją, co to oznacza. Zwycięzca opuści Los Angeles jako faworyt w kategorii 155 funtów.

Arman Tsarukyan nie walczył od czasu pokonania Dana Hookera w Katarze w listopadzie ubiegłego roku – zwycięstwo to dało mu piątą wygraną z rzędu i bilans 10-2 w oktagonie. W międzyczasie utrzymał formę, co miesiąc biorąc udział w zawodach grapplingowych – co można interpretować jako dowód nieustannej aktywności albo jako wiele ciężkich rund poza klatką, w zależności od tego, jak na to spojrzeć.

Mauricio Ruffy spędził ten sam okres, przekształcając się w groźnego przeciwnika. Odkąd przeniósł swój obóz treningowy do Australii, by pracować u boku mistrza wagi piórkowej Alexandra Volkanovskiego, Brazylijczyk znokautował Rafaela Fizieva w drugiej rundzie w lutym i zdecydowanie pokonał Michaela Chandlera podczas gali UFC Freedom 250 w The White House w czerwcu.

Ta walka nieustannie nasuwa jedno pytanie: czy obrona Ruffy’ego przed obaleniami wytrzyma dwadzieścia pięć minut w starciu z jednym z najbardziej nieustępliwych zapaśników w tej kategorii? Pięć rund nie pozostawia miejsca na ukrycie odpowiedzi.

Patricio Pitbull kontra Dooho Choi: dwaj zawodnicy wagi piórkowej, którzy nie cofają się

Patricio Pitbull pojawił się w UFC z bagażem osiągnięć i oczekiwaniami, które być może nigdy nie były rozsądne. Po trzech walkach 39-letni były gwiazdor Bellatora stoczył pełne rundy z Yairem Rodriguezem, Danem Ige i Aaronem Pico, odnosząc jedno zwycięstwo – nad Ige. Nie wyglądał na wykończonego; wyglądał dokładnie jak doświadczony zawodnik utrzymujący pozycję na skraju rankingu wagi 145 funtów.

Dooho Choi wkracza do akcji w świetnej formie, świeżo po zwycięstwie nad Danielem Santosem w Las Vegas w maju. Żaden z nich nie zbudował swojej kariery na ostrożności. Spodziewajcie się ciosów – i to mnóstwa.

Alonzo Menifield kontra Iwo Baraniewski: Czy komukolwiek uda się utrzymać przewagę dłużej niż 90 sekund?

Jeśli podczas tej walki opuścisz swoje miejsce, możesz nie zdążyć wrócić.

Iwo Baraniewski od czasu zdobycia kontraktu w programie Dana White’s Contender Series robił tylko jedno: natychmiastowo kończył walki. Trzy walki w UFC, trzy zwycięstwa przed czasem w pierwszej rundzie – nad Ibo Aslanem, Austenem Lane’em i Juniorem Tafą – w łącznym czasie 3:22 spędzonym w oktagonie. W wieku 27 lat ma na koncie 9 zwycięstw i żadnej porażki, a w żadnej z profesjonalnych walk nie dotarł nawet do czwartej minuty, nie mówiąc już o drugiej rundzie.

Alonzo Menifield jest doświadczonym przeciwnikiem, który dobrze wywiązuje się z tej roli. Od początku 2023 roku ma na koncie 5-3-1, a w ostatnich czterech walkach 3-1, wliczając majową wyprawę do Makau, gdzie zniszczył Zhanga Mingyanga. Jeśli ktokolwiek z tej listy może wciągnąć Baraniewskiego w długie, nieznane rundy, to właśnie ten zawodnik wagi półciężkiej, który już udowodnił, że potrafi tam przetrwać.

Gable Steveson kontra Sean Sharaf: kolejna lekcja dla obiecującego zawodnika wagi ciężkiej

Gable Steveson otwiera kartę główną, a te pojedynki mają na celu raczej naukę niż budowanie rekordów. Utytułowany zapaśnik pokonał Elishę Ellisona w pierwszej rundzie podczas swojego debiutu tego lata, ale po drodze przyjął kilka ciosów – to cena, jaką płaci elitarny sportowiec, wciąż uczący się, że nie musi robić wszystkiego na pełnych obrotach.

Sean Sharaf walczy u siebie. Mieszkaniec Santa Ana i weteran Korpusu Piechoty Morskiej USA rozpoczął swoją karierę zawodową od czterech zwycięstw przez nokaut w pierwszej rundzie z rzędu, zanim oktagon okazał się surowszą szkołą: porażka w debiucie z Juniorem Tafą, a następnie przegrana w drugiej rundzie ze Stevenem Asplundem. Własna publiczność i przeciwnik, na którego patrzy cała organizacja, to właśnie ten rodzaj wieczoru, który może zmienić przebieg kariery.

Każdy obiecujący zawodnik w końcu słyszy pytanie, jak reaguje na czysty cios. Steveson jak dotąd odpowiadał poprawnie.

Walka Moicano vs Ortega wycofana z karty UFC 331 — pojedynek z Nolanem zaplanowany na 31 października

Walka w wadze lekkiej pomiędzy Renato Moicano a Brianem Ortegą została wycofana z gali UFC 331 po tym, jak Ortega wycofał się z powodu kontuzji.

Moicano trafi jednak na większą scenę. Teraz będzie główną gwiazdą gali UFC Fight Night 31 października w Meta APEX w Las Vegas, gdzie zmierzy się z zajmującym 11. miejsce w rankingu Tomem Nolanem — będzie to jego czwarta walka wieczoru w UFC i to bardzo niebezpieczna. Brazylijczyk zakończył walkę przez nokaut lub poddanie niemal każdego, kogo pokonał w wadze 155 funtów; wschodząca gwiazda z Australii ma na koncie serię pięciu zwycięstw z rzędu.

Zapowiedź walk przedgłównych UFC 331: 7 pojedynków, dla których warto wstać wcześniej

To właśnie w walkach przedgłównych rozstrzyga się los wielu karier na długo przed wyjściem zawodników na ring w walce o tytuł.

• Marlon Vera kontra Charles Jourdain — „Chito” broni swojej pozycji w rankingu wagi koguciej, próbując jednocześnie przerwać passę czterech porażek z rzędu; jego ostatnie zwycięstwo miało miejsce trzy lata temu w starciu z Pedro Munhozem. Jourdain ma bilans 3-0 od czasu opuszczenia wagi piórkowej, z poddaniami Victora Henry’ego i Daveya Granta oraz zwycięstwem na punkty nad Kylerem Phillipsem w Winnipeg.
• Tai Tuivasa kontra Robelis Despaigne — Tuivasa musi udowodnić, że wciąż ma coś w zanadrzu. Despaigne, zwolniony pod koniec 2024 roku, znokautował Juniora Dos Santosa na początku tego roku i osiągnął wynik 7-0 w Karate Combat, zdobywając przy okazji tytuł mistrza wagi ciężkiej.
• Michael Aswell Jr. kontra JooSang Yoo — Aswell kończy w tym miesiącu 26 lat, mając na koncie bilans 1-3 w UFC po przegranych na punkty walkach z Lukiem Rileyem i Gastonem Bolanosem. Yoo zaprezentował się, nokautując Jekę Saragih podczas gali UFC 316, a cztery miesiące później został pokonany przez Daniela Santosa.
• Ryan Gandra kontra Ozzy Diaz — „Problema” zasłużył na swój przydomek, pokonując Jose Daniela Medinę i Zacha Reese’a łącznie w mniej niż dwie minuty, przedłużając swoją passę do dziewięciu zwycięstw. Diaz ma bilans 1-2 w oktagonie.
• Edmen Shahbazyan kontra Brunno Ferreira — „The Golden Boy” wraca do swojego rodzinnego miasta po tym, jak w przegranej walce z Brendanem Allenem zdobył tytuł „Walki wieczoru ”. Ferreira w 19 walkach dwukrotnie musiał czekać na werdykt sędziów i przybywa po dwóch porażkach z rzędu z Gregorym Rodriguesem i Ikramem Aliskerovem. Ktoś z nich odpadnie.
• Casey O’Neill kontra Eduarda Moura — O’Neill zakończyła 19-miesięczną przerwę, pokonując przez nokaut Gabriellę Fernandes w pierwszej rundzie w marcu. Było to jej drugie zwycięstwo z rzędu, a jej bilans wynosi 11-2. Moura pokonała Veronicę Hardy i Lauren Murphy, po czym nie zmieściła się w wadze i przegrała na punkty z Wang Cong.
• Giga Chikadze vs Joanderson Brito — walka otwierająca galę. Chikadze wraca po porażce przez nokaut z Kevinem Vallejosem; Brito szybko rozprawił się z Jordanem Leavittem. Zwycięzca ma realne szanse na jedno z coraz mniej licznych miejsc w rankingu wagi 145.

Godzina rozpoczęcia, miejsce i gdzie oglądać UFC 331

• Data: sobota, 19 września 2026 r.
• Miejsce: Crypto.com Arena, Los Angeles, Kalifornia
• Wczesne walki eliminacyjne: 17:00 czasu wschodnioamerykańskiego (ET)
• Walki wstępne: 19:00 czasu wschodnioamerykańskiego
• Karta główna: 21:00 czasu wschodnioamerykańskiego
• Gdzie oglądać: Paramount+
• Walka wieczoru: Joshua Van vs Alexandre Pantoja 2, mistrzostwa UFC w wadze muszej, walka nr 12 z 12

Co UFC 331 oznacza dla sytuacji w walce o tytuł w wadze muszej

Do sobotniego wieczoru w kategorii 125 funtów zapanuje albo jasność, albo chaos. Zdecydujące zwycięstwo Vana zakończy rywalizację, uwiarygodni pas, który po raz pierwszy zdobył dzięki okolicznościom, i zapewni 24-letniemu mistrzowi dominację w tej kategorii przez całą dekadę. Zwycięstwo Pantoji uczyni go zaledwie trzecim dwukrotnym mistrzem wagi muszej i sprawi, że grudzień okaże się tym „wypadkiem”, o którym wszyscy podejrzewali.

Jest jeszcze trzecie zakończenie, na które warto się przygotować: pięć zaciętych, brutalnych rund, które niczego nie rozstrzygną i sprawią, że trylogia stanie się nieunikniona. Biorąc pod uwagę, jak wąska jest czołówka tej kategorii i jak silna stała się środkowa część stawki, może to być wynik, na który ta dyscyplina powinna liczyć.

Pełne prognozy dotyczące gali UFC 331 oraz analizy poszczególnych walk z całej karty znajdziesz na stronie Tips.gg.