Tadej Pogacar i Mathieu van der Poel podchodzą do niedzielnego wyścigu z przeciwstawnymi ambicjami. Pogacar, mistrz świata, może zakończyć kolarski monumentalny grand slam zwycięstwem – dołączając tylko do Rika Van Looya, Eddy’ego Merckxa i Rogera De Vlaemincka w tym ekskluzywnym klubie. Van der Poel dąży do czwartego zwycięstwa w Roubaix, które wyrównałoby rekord należący do De V laemincka i Toma Boonena.
Edycja 2025 zapewniła idealny prolog. Van der Po el odniósł swoje trzecie zwycięstwo z rzędu po tym, jak Pogacar rozbił się w sektorze Pont-Thibault à Ennevelin, chwilę po przeprowadzeniu decydującego ataku. Poślizg kosztował Słoweńca to, co wydawało się być zwycięskim posunięciem. Pogacar zajął drugie miejsce, co było gorzkim debiutem, który teraz napędza jego powrót.
Wyścig 2025: podsumowanie
Zeszłoroczny chaos rozegrał się na dystansie 259,2 kilometra. Ośmiu wczesnych uciekinierów – w tym Abram Stockman, Jasper De Buyst i Oier Lazkano– nadało ton, zanim peleton odzyskał kontrolę nad brukowanymi sektorami. Mads Pedersen i Pogacar zaatakowali jako pierwsi, ale Van der Poel zadał decydujący cios dwoma ostrymi przyspieszeniami na zjeździe z bruku.
Na czele uformowała się pięcioosobowa grupa: Van der Poel, Pogacar, Pedersen, Jasper Philipsen i Stefan Bissegger. Wout van Aert z Visma | Lease a Bike gonił za nimi, ale nie udało mu się zmniejszyć dystansu. Wyścig rozpadł się jeszcze bardziej, gdy Pedersen przebił oponę podczas łączenia się z Pogacarem w sektorze Tilloy à Sars-et-Rosières.
Van der Poel złapał się za koło Pogacara, odmawiając pociągnięcia, podczas gdy Philipsen czaił się z tyłu. Belgijski sprinter zdołał jeszcze przyspieszyć na Mons-en-Pévèle, ale nie wytrzymał wysiłku. Potem nastąpił poślizg: Pogacar ominął prawy zakręt w pobliżu Ennevelin, wpadł do rowu i stracił dwadzieścia sekund na odzyskanie łańcucha. Van der Poel, który ostrzej wszedł w zakręt, wykorzystał ten moment i samotnie dojechał do welodromu, przekraczając go z ponad minutową przewagą.
Czytaj także: Kursy na zwycięzcę Paryż-Roubaix 2026
Projekt trasy: Wczesne zagęszczenie, późna selekcja
Trasa w 2026 roku obejmuje 259,2 kilometra z Compiègne do Roubaix, mierząc 900 metrów mniej niż w 2025 roku. Organizator ASO powrócił do projektu z 2024 roku w pobliżu Briastre, przesuwając trasę na wschód, aby stworzyć bezprecedensową gęstość bruku. Pierwsze cztery sektory przebiegają teraz z minimalną ilością asfaltu pomiędzy nimi.
Sektor 26 – rzadko używany brukowany podjazd o długości 800 metrów – dołącza do fazy otwarcia. Projektant trasy Thierry Gouvenou wyjaśnił, że ma to na celu wczesną selekcję. Alpecin-Deceuninck rozerwał peleton w tej strefie dwa lata temu.
Pierwsze 95,8 kilometra pozostało utwardzone. Trzygwiazdkowy sektor Troisvilles do Inchy przerywa ciszę. Quiévy do Saint-Python (czterogwiazdkowy) wymaga szacunku. Ale prawdziwy tygiel pojawia się w Trouée d’Arenberg, Lesie Wallers –2300-metrowym odcinku rzezi i połamanych kości.
W zeszłym roku ASO wprowadziło modyfikację bezpieczeństwa: cztery zakręty pod kątem prostym przed Lasem zmniejszają prędkość dojazdową i łagodzą chaos. Po tym polu bitwy czeka jeszcze osiemnaście brukowanych sektorów, w tym pięciogwiazdkowe fragmenty w Mons-en-Pévèle (50 kilometrów od mety) i Carrefour de l’Arbre (17 kilometrów przed welodromem). Ostatnie sektory – Gruson, Hem i Roubaix – prowadządo historycznego Vélodrome de Roubaix, gdzie zwycięzcy pokonują półtora okrążenia do nieśmiertelności.
Czytaj także: Przewodnik po transmisji na żywo Paryż-Roubaix 2026
Faworyci: Szeroka stawka
Pogacar wkracza jako żądny zemsty faworyt pomimo nieprzewidywalności trasy. Jego drużyna UAE Emirates XRG ma potężne wsparcie: Nils Politt może pochwalić się dwoma podiami w Roubaix, podczas gdy Florian Vermeersch oferuje opcję lidera w cieniu, jeśli chaos podzieli pole. Pogacar zajął drugie miejsce w zeszłorocznym debiucie; ten powrót ma ostrzejsze zęby.
Van der Poel powinien znaleźć się na szczycie listy faworytów w oparciu o czyste referencje. Trzy kolejne zwycięstwa w Roubaix, świetne prowadzenie roweru i wiosenna forma sugerują dominację – a jednak Pogacar pokonał go w dwóch ostatnich monumentach. Kolega Holendra z drużyny Alpecin-Premier Tech, Jasper Philipsen, oferuje głębię taktyczną; Belg udowodnił swoje kwalifikacje do klasyków, zajmując drugie miejsce w 2023 i 2024 roku.
Wout van Aert wyraźnie wymienia Paryż-Roubaix jako swój wymarzony wyścig. Kolarz Visma | Lease a Bike odpowiada wymaganiom trasy, która wymaga potężnego, długotrwałego wysiłku, a nie eksplozywności. W latach 2022 (2. miejsce) i 2023 (3. miejsce) stanął na podium, ale powtarzał się pech. Dzięki wsparciu Christophe’a Laporte’a i Pera Stranda Hagenesa, Van Aert ma realne szanse na zwycięstwo.
Mads Pedersen wielokrotnie pokonywał Van A erta na welodromie w ostatnich latach. Duńczyk z grupy Lidl-Trek uległ wypadkowi podczas Tour of Valencia, przerywając wiosenne przygotowania. W najważniejszych wiosennych wyścigach zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce, ale jeszcze nie walczył o zwycięstwo. Jego osiągnięcia sugerują, że pojawi się w pobliżu mety.
Filippo Ganna zasługuje na uwagę jako czarny koń. Specjalista od jazdy na czas z INEOS Grenadiers przez lata ścigał się w Roubaix, skrupulatnie się przygotowywał i poświęcił Tour, by osiągnąć szczyt. Gdy supergwiazdy przyciągają wszystkie oczy, outsiderzy odnoszą sukcesy – JohanVansummeren (2011), Matthew Hayman (2016) i Sonny Colbrelli (2021) udowodnili, że nieoczekiwane zwycięstwa są możliwe.
Faworytami drugiego planu są byli zwycięzcy Dylan van Baarle (Soudal Quick-Step) i John Degenkolb (Picnic PostNL), a także niebezpieczni rouleurs, tacy jak Stefan Bissegger, Alec Segaert i Matej Mohoric (Bahrain Victorious). Bracia van Dijke, Mick i Tim, pokazali się obiecująco dwa lata temu; Red Bull-BORA-hansgrohe wystawia Gianniego Vermeerscha, Laurence’a Pithie i Jordiego Meeusa jako uciekinierów. Udział Remco Evenepoela pozostaje niepewny po jego mocnym debiucie w Tour of Flanders.
Warunki na trasie i dynamika wyścigu
Niedzielne prognozy przewidują suche warunki z poranną mżawką ustępującą przed południem. Temperatury wzrosną do 20 stopni Celsjusza; wschodni wiatr o sile 3-4 stopni Beauforta zapewni marginalną przewagę. Suchy welodrom eliminuje główną zmienną, która kształtuje dramatyczne momenty.
Edycja 2026 oznacza oficjalny rebranding wyścigu jako Paris-Roubaix Hauts-de-France. Po raz pierwszy wszystkie cztery kategorie – juniorzy, U23, mężczyźni i kobiety – zakończą wyścig na welodromie w niedzielę, 12 kwietnia.
To nie jest wyścig o przewidywalnych wynikach. Na 259 kilometrach granica między bohaterstwem a katastrofą jest cienka jak brzytwa. Kraksy, przebicia i awarie mechaniczne czają się w każdym sektorze. Pech dopada faworytów, a słabsi wykorzystują nadarzające się okazje. Pogacar przyjeżdża głodny napisania na nowo zeszłorocznej narracji, podczas gdy Van der Poel broni swojego tronu przed ciężarem samej historii.
Śledź TipsGG, aby śledzić relacje na żywo i analizy ekspertów, gdy Paris-Roubaix 2026 rozwija się na brukach północnej Francji.