Alex MacQuoid
W jednym z najbardziej poruszających przewrotów w najnowszej historii włoskiego kolarstwa, Filippo Conca – ścigający się nie dla potęgi WorldTour, ale dla skromnego Swatt Club – zdobył tytuł mistrza Włoch w wyścigu szosowym w Gorycji, pozostawiając peleton elitarnych zawodowców w osłupieniu.
26-latek z Lecco, niegdyś kolarz Lotto i Q36.5, zaatakował na ostatnim brukowanym odcinku, by wyprzedzić Alessandro Coviego (UAE Team Emirates-XRG) i Thomasa Pesentiego (Soudal Quick-Step Development). Dzięki temu zwycięstwu Conca nie tylko wygrał koszulkę Tricolore – zapisał swoje imię w kolarskim folklorze dzięki występowi, który odzwierciedlał odporność, taktyczną błyskotliwość i czyste serce.
“To był niesamowity dzień” – powiedział Conca na mecie, a w jego głosie słychać było ciężar miesięcy spędzonych na marginesie sportu. Zaledwie rok temu znalazł się bez kontraktu, po czterech sezonach, w których w dużej mierze pełnił rolę domestique. Nie odezwała się nawet żadna drużyna kontynentalna. “W październiku zostałem bez drużyny” – wyjaśnił. “Miałem dwa wyjścia: przestać lub kontynuować karierę w Swatt Club”
Zdecydował się jechać dalej. W niedzielę decyzja ta opłaciła się w wielkim stylu. Swatt Club – działający daleko poza zwykłą orbitą gwiazd kolarstwa zawodowego – wystawił nie tylko ostatecznego zwycięzcę, ale także Mattię Gaffuriego, który zajął piąte miejsce. Ich przewaga liczebna w decydującej pięcioosobowej ucieczce nie była przypadkowa; był to wynik ciężkiej pracy zespołowej i nieustraszonego wyścigu.
Na ostatnim kilometrze Conca ustawił się z tyłu grupy, odczytując mowę ciała swoich rywali. Gdy zbliżała się meta, a kostka brukowa grzechotała pod jego kołami, rozpoczął sprint z idealnym wyczuciem czasu. “Wiedziałem, że Covi jest szybki” – przyznał – “ale wiem też, że w odpowiednim dniu ja też taki jestem. Musiałem tylko dojechać pierwszy do bruku – i tak się stało”
Triumf był jego pierwszym zawodowym zwycięstwem. Nie był to jednak tylko osobisty kamień milowy. Było to katartyczne uwolnienie się od miesięcy trudności, naznaczonych nie tylko odrzuceniem zawodowym, ale także fizycznymi niepowodzeniami, w tym wypadkiem w maju po uderzeniu w świstaka podczas zjazdu w Livigno. “To nie był łatwy sezon” – powiedział. “Ale czekałem na ten dzień od października. Nie chodzi tylko o wynik, ale o przetrwanie cierpienia. Jestem dumny z siebie i ze wszystkich, którzy mnie wspierali”
W sporcie, w którym bajki rzadko się spełniają, Filippo Conca przypomniał nam wszystkim, dlaczego oglądamy: nie tylko dla dominacji, ale dla oporu; nie tylko dla gwiazd, ale dla historii.