10 najlepszych piłkarek wszech czasów

Siedemnaście bramek w mistrzostwach świata. Żadna kobieta nie strzeliła więcej bramek niż Marta — i przez siedem lat nie udało się to również żadnemu mężczyźnie. Jej wynik pozostawał najlepszym w obu rozgrywkach od 2019 roku aż do lata 2026 roku, kiedy to w końcu Lionel Messi i Kylian Mbappé zdołali go pobić. Ta jedna liczba wyjaśnia, dlaczego sporządzenie rankingu najlepszych piłkarek wszech czasów jest zarówno nieodparte, jak i naprawdę trudne — w kobiecej piłce nożnej pojawiły się kariery, których statystyki nie ustępują niczym tym z męskiej strony. Ranking ten obejmuje cztery dekady, od Michelle Akers, która poprowadziła reprezentację Stanów Zjednoczonych przez pierwsze w historii Mistrzostwa Świata w 1991 roku, aż po Aitanę Bonmatí, która odebrała w Paryżu trzecią z rzędu nagrodę Ballon d’Or. W rankingu tym sześć tytułów piłkarki roku na świecie zestawiono z karierami reprezentacyjnymi, w których padło 184 bramki, a złote medale olimpijskie z dynastiami w Lidze Mistrzów.

Kryteria rankingu najlepszych piłkarek wszech czasów

Porównanie napastniczki z lat 90. z pomocniczką z lat 20. XXI wieku wymaga obiektywnych kryteriów, a nie tylko intuicji. Epoki różnią się diametralnie: Akers grała przed kilkoma tysiącami widzów, podczas gdy Bonmatí występowała przed 91 000 kibiców na Camp Nou. Samo uwzględnienie liczby strzelonych bramek poważnie zniekształciłoby obraz sytuacji.

Naszym głównym wskaźnikiem jest okres dominacji na szczycie – jak długo zawodniczka była niekwestionowaną najlepszą na świecie, mierzony wynikami głosowań na Piłkarkę Roku FIFA oraz Ballon d’Or Féminin. Wskaźniki drugorzędne obejmują wpływ na najważniejsze turnieje, długość okresu utrzymywania wyników na najwyższym poziomie oraz dominację na poziomie klubowym w najsilniejszej lidze, w której grały.

Źródła danych obejmują oficjalne rejestry FIFA i UEFA, rejestry występów i bramek prowadzone przez federacje krajowe oraz historię nagród turniejowych z Mistrzostw Świata, Igrzysk Olimpijskich i mistrzostw kontynentalnych. W przypadku rozbieżności danych między źródłami opieramy się na rejestrach prowadzonych przez daną federację.

Kryteria	Opis	Waga
Szczytowa dominacja	Liczba lat, przez które zawodnik był uznawany za najlepszego piłkarza świata; liczba indywidualnych nagród	Wysoka
Wpływ na turnieje	Decydujący wkład w rozgrywkach Pucharu Świata, igrzysk olimpijskich i finałów kontynentalnych	Wysoki
Długość kariery i wyniki	Liczba występów w reprezentacji, liczba bramek oraz utrzymywanie wysokiego poziomu przez wiele cykli	Średni
Sukcesy klubowe	Liga Mistrzów, tytuły mistrzowskie i dominacja w najwyższej klasie rozgrywkowej	Średni
Wpływ na dyscyplinę	Czy kariera wpłynęła na sposób uprawiania, oglądania lub finansowania tego sportu	Średni

Zawodniczka, która osiągnęła szczyt formy przez dwa sezony, plasuje się niżej niż ta, która wyznaczała standardy przez dekadę. To właśnie ta waga sprawia, że ta lista słynnych piłkarek różni się od zwykłego zestawienia liczby zdobytych trofeów.

10 najlepszych piłkarek wszech czasów

Dziesięć nazwisk, pięć dekad, osiem krajów. Poniżej przedstawiamy ranking od dziesiątego do pierwszego miejsca, przy czym każda pozycja została oceniona na podstawie powyższych kryteriów, a nie wyłącznie na podstawie reputacji.

Dwie z tych piłkarek otrzymały tytuł Piłkarki Stulecia FIFA. Trzy zdobyły nagrodę Ballon d’Or Féminin. Jedna z nich jest posiadaczką rekordu strzeleckiego w Pucharze Świata, który być może nigdy nie zostanie pobity. Łącznie mają na koncie ponad tuzin tytułów piłkarki roku oraz ponad 900 bramek w meczach międzynarodowych.

Oto pełny ranking najlepszych piłkarek w historii, w kolejności od dziesiątego do pierwszego miejsca:

10. Hege Riise — Norwegia, pomocniczka
11. Abby Wambach — USA, napastniczka
12. Sun Wen — Chiny, napastniczka
13. Alexia Putellas — Hiszpania, pomocniczka
14. Homare Sawa — Japonia, pomocniczka
15. Michelle Akers — USA, napastniczka/pomocniczka
16. Aitana Bonmatí — Hiszpania, pomocniczka
17. Birgit Prinz — Niemcy, napastniczka
18. Mia Hamm — USA, napastniczka
19. Marta — Brazylia, napastniczka

Przejrzyjmy teraz każdą z nich, zaczynając od numeru dziesięć.

#10 Hege Riise — Norwegia | Pomocniczka

Hege Riise jest jedną z najbardziej niedocenianych wielkich postaci w historii kobiecej piłki nożnej, głównie dlatego, że złote pokolenie Norwegii osiągnęło szczyt formy, zanim ten sport zyskał globalny zasięg transmisji. Była najwybitniejszą zawodniczką Mistrzostw Świata w 1995 roku, zdobywając Złotą Piłkę i strzelając pierwszego gola w finale, podczas gdy Norwegia straciła zaledwie jedną bramkę w całym turnieju. Pięć lat później w Sydney podała piłkę, która doprowadziła do zdobycia „złotego gola” w meczu ze Stanami Zjednoczonymi, uzupełniając tym samym zestaw osiągnięć, które udało się powtórzyć jedynie dwóm innym zawodniczkom.

• Zdobywczyni Złotej Piłki na Mistrzostwach Świata w 1995 roku, strzelczyni bramki w wygranym 2:0 finale z Niemcami
• Złota medalistka olimpijska z 2000 roku, która asystowała przy „złotym golu” Dagny Mellgren w wygranym 3:2 po dogrywce meczu z USA
• Mistrzyni Europy z reprezentacją Norwegii na Euro 1993
• Jedna z zaledwie trzech kobiet – wszystkie z Norwegii – które zdobyły mistrzostwo świata, złoty medal olimpijski i mistrzostwo Europy
• 188 występów w reprezentacji i 58 bramek w ciągu 14-letniej kariery międzynarodowej, w latach 1990–2004
• Zwyciężyła w Pucharze Założycieli WUSA w 2002 roku z drużyną Carolina Courage, strzelając gola w finale, po czym grała dalej w Norwegii do 2006 roku, a następnie rozpoczęła karierę trenerską

#9 Abby Wambach — USA | Napastniczka

Abby Wambach strzeliła 184 bramki w reprezentacji — co w momencie zakończenia kariery w 2015 roku stanowiło światowy rekord wśród wszystkich piłkarzy, zarówno mężczyzn, jak i kobiet. To, co odróżnia ją od innych najlepszych strzelców, to moment zdobycia bramki: jej strzał głową w 122. minucie meczu z Brazylią w ćwierćfinale Mistrzostw Świata w 2011 roku, kiedy Stany Zjednoczone były o kilka sekund od odpadnięcia z turnieju, jest prawdopodobnie najsłynniejszą bramką w historii tych rozgrywek. Doprowadziła ona do serii rzutów karnych, w której Amerykanki zwyciężyły. Siedem lat wcześniej pokonała Brazylię w dogrywce finału olimpijskiego — również strzałem głową.

• 184 bramki w reprezentacji – rekord świata w momencie zakończenia kariery, który później pobiła Christine Sinclair
• Tytuł Piłkarki Roku FIFA w 2012 roku
• Złoty medal olimpijski na obu igrzyskach, w których brała udział – w 2004 i 2012 roku; w 2008 roku nie wystąpiła z powodu kontuzji
• Zwyciężczyni Mistrzostw Świata w 2015 roku, po czwartej próbie
• Strzeliła 77 bramek głową dla reprezentacji USA — wynik, który sam w sobie plasowałby ją wśród czołowych strzelców w historii kraju
• Cztery składy na Mistrzostwa Świata w ciągu 14-letniej kariery reprezentacyjnej, w latach 2001–2015

#8 Sun Wen — Chiny | Napastniczka

Sun Wen została uznana przez FIFA za piłkarkę stulecia obok Michelle Akers, a powodem tego jest Mistrzostwa Świata z 1999 roku. Podczas tego turnieju zdobyła zarówno Złotą Piłkę, jak i Złoty But, strzelając siedem bramek, a Chiny dotarły do finału, w którym przegrały ze Stanami Zjednoczonymi dopiero w rzutach karnych. Przez dekadę była najlepszą piłkarką spoza Ameryki Północnej i Europy oraz liderką chińskiej reprezentacji, która od tamtej pory nigdy nie osiągnęła już takiego poziomu.

• Piłkarka Stulecia FIFA, ex aequo z Michelle Akers
• Zdobywczyni Złotej Piłki i Złotego Buta na Mistrzostwach Świata w 1999 roku
• 106 bramek w reprezentacji Chin w ponad 150 występach
• Srebrna medalistka olimpijska z 1996 roku i wicemistrzyni świata z 1999 roku
• Kapitan reprezentacji Chin w jej najbardziej utytułowanej erze, a później pełniła funkcję wysokiej rangi działaczki piłkarskiej

#7 Alexia Putellas — Hiszpania | Pomocniczka

Alexia Putellas zdobyła dwie nagrody Ballon d’Or z rzędu w 2021 i 2022 roku, po czym w przeddzień Euro 2022 zerwała więzadło krzyżowe przednie i musiała zaczynać wszystko od nowa. To, że powróciła, by wygrać mistrzostwa świata w 2023 roku, a w 2026 roku – na kilka dni przed ogłoszeniem odejścia – poprowadziła Barcelonę jako kapitan do czwartego tytułu Ligi Mistrzów, jest najsilniejszym argumentem przemawiającym za jej miejscem wśród najlepszych piłkarek w historii tej dyscypliny. Odeszła po 14 latach, 38 trofeach i 232 bramkach w 507 meczach.

• Laureatka nagrody Ballon d’Or Féminin w 2021 i 2022 roku
• Cztery tytuły Ligi Mistrzów Kobiet UEFA i dziesięć tytułów Liga F z Barceloną oraz dwukrotna zdobywczyni tytułu Piłkarki Sezonu Ligi Mistrzów
• Mistrzyni świata z reprezentacją Hiszpanii w 2023 roku; rekordowa liczba 146 występów w reprezentacji i 40 bramek w barwach narodowych, co stanowi drugi wynik w historii Hiszpanii
• 232 bramki w 507 meczach w barwach Barcelony — rekord wszech czasów klubu w drużynie kobiet
• W lipcu 2026 roku dołączyła do London City Lionesses na podstawie trzyletniego kontraktu, którego wartość szacowana jest na ponad 1,7 mln euro rocznie, co czyni ją najlepiej opłacaną piłkarką na świecie

#6 Homare Sawa — Japonia | Pomocniczka

Homare Sawa rozegrała najbardziej przełomowy indywidualny turniej w najnowszej historii tej dyscypliny. Podczas Mistrzostw Świata w 2011 roku, które odbyły się kilka miesięcy po trzęsieniu ziemi i tsunami w regionie Tōhoku, zdobyła zarówno Złotą Piłkę, jak i Złoty But, a jej strzał z rzutu rożnego przy bliższym słupku w 117. minucie finału przeciwko Stanom Zjednoczonym doprowadził do serii rzutów karnych, którą Japonia ostatecznie wygrała, stając się pierwszym azjatyckim krajem, który podniósł trofeum. Miała wówczas 32 lata i grała w swoich piątych mistrzostwach świata, a Japonia nigdy wcześniej nie pokonała USA w 25 poprzednich starciach.

• Piłkarka Roku FIFA w 2011 roku
• Zdobywczyni Złotej Piłki i Złotego Buta na Mistrzostwach Świata 2011, strzeliła pięć bramek
• W 117. minucie finału mistrzostw świata strzeliła bramkę wyrównującą dla Japonii, podcinając piłkę przy bliższym słupku
• 205 występów i 83 bramki w reprezentacji Japonii – w obu przypadkach rekordy kraju – w sześciu mistrzostwach świata w latach 1995–2015
• W wieku 35 lat powrócił do reprezentacji, by wygrać Puchar Azji w 2014 roku, a następnie wystąpił w ostatnich w swojej karierze Mistrzostwach Świata w 2015 roku – szóstych z rzędu, co jest wynikiem wyrównującym rekord – gdzie Japonia zajęła drugie miejsce

#5 Michelle Akers — USA | Napastniczka/pomocniczka

Michelle Akers była pierwszą zawodniczką w historii tej dyscypliny, która naprawdę dominowała fizycznie, a Mistrzostwa Świata w 1991 roku były w praktyce jej solowym popisem: dziesięć bramek w sześciu meczach, w tym obie w finale wygranym 2:1 z Norwegią. Następnie cofnęła się na pozycję środkowej pomocniczki — początkowo po to, by zmniejszyć obciążenie, jakie ponosiła jako napastniczka celowa — i odbudowała swoją karierę na tej pozycji, walcząc jednocześnie z zespołem chronicznego zmęczenia przez resztę dekady. Rozegrała cały finał w 1999 roku, a gdy doszło do rzutów karnych, przebywała w szatni podłączona do kroplówki. FIFA uznała ją za Piłkarkę Stulecia.

• Zdobywczyni Złotego Buta podczas inauguracyjnych Mistrzostw Świata w 1991 roku, strzelając dziesięć bramek w sześciu meczach
• Strzeliła obie bramki w finale Mistrzostw Świata w 1991 roku przeciwko Norwegii
• W 1991 roku ustanowiła długoletni rekord USA – 39 bramek w 25 meczach
• Piłkarka Stulecia FIFA, ex aequo z Sun Wen
• Zwyciężczyni Mistrzostw Świata w 1991 i 1999 roku; złota medalistka olimpijska z 1996 roku
• Przez większość lat 90. grała pomimo zespołu chronicznego zmęczenia, a w 2000 roku zakończyła karierę z 105 bramkami w reprezentacji na koncie

#4 Aitana Bonmatí — Hiszpania | Pomocniczka

Aitana Bonmatí jest pierwszą piłkarką (nie licząc Michela Platiniego i Lionela Messiego), która zdobyła trzy kolejne nagrody Ballon d’Or, a dokonała tego, grając na najbardziej wymagającej technicznie pozycji na boisku. Rok 2023 był dla niej niemal idealny: zdobyła podwójną koronę – Ligę Mistrzów i Ligę F – z Barceloną, a następnie Złotą Piłkę, gdy Hiszpania po raz pierwszy wygrała mistrzostwa świata. Jej rok 2025 był prawdopodobnie jeszcze bardziej imponujący — na kilka dni przed Euro 2025 trafiła do szpitala z wirusowym zapaleniem opon mózgowych, a mimo to zakończyła turniej jako najlepsza zawodniczka. W styczniu skończy 29 lat, co jest niekomfortową perspektywą dla wszystkich pozostałych osób z tej listy.

• Zdobywczyni Złotej Piłki Kobiet w latach 2023, 2024 i 2025 – pierwsza kobieta, która zdobyła tę nagrodę trzy razy, i dopiero trzecia zawodniczka w historii, która wygrała ją trzy razy z rzędu
• Najlepsza zawodniczka turnieju podczas Mistrzostw Świata w 2023 roku, które wygrała Hiszpania
• Cztery tytuły mistrzyni Ligi Mistrzów Kobiet UEFA z Barceloną, strzeliła gola w finale w 2021 roku
• Zwyciężczyni Ligi Narodów UEFA z reprezentacją Hiszpanii w 2024 roku
• Wicemistrzyni Euro 2025, przegrywając finał z Anglią w rzutach karnych — i mimo to uznana za najlepszą zawodniczkę turnieju

#3 Birgit Prinz — Niemcy | Napastniczka

Birgit Prinz zdobyła trzy kolejne tytuły Piłkarki Roku FIFA w latach 2003–2005 — osiągnięcie to udało się poprawić jedynie Marcie. Była filarem reprezentacji Niemiec, która wygrała dwa kolejne mistrzostwa świata w 2003 i 2007 roku. Podczas pierwszego z nich zdobyła zarówno Złotą Piłkę, jak i Złoty But, a podczas drugiego pełniła funkcję kapitanki — gdzie jej bramka otwierająca finał z Brazylią była rekordową, 14. bramką w jej karierze na mistrzostwach świata. Prinz zagrała w swoich pierwszych mistrzostwach świata w wieku 17 lat, a w ostatnich – w wieku 33 lat. Była pierwszą kobietą, która wystąpiła w trzech finałach mistrzostw świata.

• Trzy kolejne tytuły Piłkarki Roku FIFA w latach 2003–2005 oraz pięć kolejnych drugich miejsc
• Zwyciężczyni Mistrzostw Świata w 2003 i 2007 roku; w 2003 roku zdobyła Złotą Piłkę i Złoty But, strzelając siedem bramek
• 128 bramek w 214 występach w reprezentacji Niemiec – w obu przypadkach są to rekordy krajowe
• 14 bramek w karierze na Mistrzostwach Świata – ex aequo drugie miejsce w historii obok Abby Wambach, ustępując jedynie Marcie
• Pięć tytułów mistrzyni Europy z reprezentacją Niemiec oraz trzy brązowe medale olimpijskie w latach 2000, 2004 i 2008
• Zwyciężyła w mistrzostwach WUSA z drużyną Carolina Courage w 2002 roku

#2 Mia Hamm — USA | Napastniczka

Mia Hamm przez czternaście lat, od 1999 roku aż do momentu, gdy w 2013 roku wyprzedziła ją Abby Wambach, była rekordzistką świata pod względem liczby strzelonych bramek, jednak jej pozycja w tym rankingu opiera się na czymś trudniejszym do zmierzenia. Mistrzostwa Świata w 1999 roku — Hamm na okładkach wszystkich magazynów, 90 185 widzów na stadionie Rose Bowl — to moment, w którym piłka nożna kobiet stała się opłacalna komercyjnie w Stanach Zjednoczonych, a ona była jej twarzą. Zdobyła również dwie pierwsze nagrody FIFA dla Piłkarki Roku, w 2001 i 2002 roku.
158 bramek w reprezentacji w ponad 270 meczach za USA, co stanowiło rekord świata wśród wszystkich piłkarzy w latach 1999–2013

• Nadal jest rekordzistką reprezentacji USA pod względem liczby asyst – 144
• Zdobywczyni dwóch pierwszych nagród FIFA dla najlepszej piłkarki świata w latach 2001 i 2002
• Zwyciężczyni Mistrzostw Świata w 1991 i 1999 roku; złota medalistka olimpijska w 1996 i 2004 roku
• Kluczowa postać finału Mistrzostw Świata w 1999 roku, którego frekwencja wynosząca 90 185 widzów stanowiła światowy rekord dla meczu piłki nożnej kobiet do 2022 roku i pozostaje największą frekwencją na międzynarodowym meczu kobiet
• Zwyciężczyni mistrzostw WUSA w 2003 roku w barwach Washington Freedom

Nr 1 Marta — Brazylia | Napastniczka

Marta jest najwybitniejszą piłkarką wszech czasów, wyprzedzając pozostałe zawodniczki na tej liście o najszerszy margines spośród wszystkich pozycji. Sześć tytułów Piłkarki Roku FIFA — z czego pięć zdobyła z rzędu, w latach 2006–2010 — to o trzy więcej niż jakakolwiek inna kobieta. W sześciu turniejach strzeliła 17 bramek w Pucharze Świata, więcej niż jakikolwiek inny zawodnik w historii tych rozgrywek, zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet, a w 2019 roku została pierwszą piłkarką w historii, która strzeliła bramkę w pięciu edycjach Pucharu Świata.

Osiągnęła to wszystko bez zdobycia tytułu mistrzyni świata. Brazylia przegrała finał Mistrzostw Świata w 2007 roku i zdobyła srebrne medale olimpijskie w 2004, 2008 i 2024 roku, a przez większość jej kariery federacja nie inwestowała prawie nic w program kobiecej piłki nożnej. Ten kontekst jest argumentem, a nie zastrzeżeniem: żadna zawodniczka w historii tego sportu nie osiągnęła tak wiele, dysponując tak słabą infrastrukturą. W wieku 39 lat powróciła do reprezentacji, by w 2025 roku zdobyć czwarty tytuł Copa América, strzelając w finale dwa gole po wejściu z ławki rezerwowych.

• Sześć tytułów Piłkarki Roku FIFA, w tym pięć z rzędu w latach 2006–2010 – żadna inna kobieta nie zdobyła tej nagrody więcej niż trzy razy
• 17 bramek w mistrzostwach świata — rekord wszech czasów zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet
• Pierwsza piłkarka w historii, która strzeliła bramkę na pięciu mistrzostwach świata
• Najlepsza strzelczyni w historii Brazylii, zarówno wśród mężczyzn, jak i kobiet, z 122 bramkami w reprezentacji
• Zdobywczyni Złotej Piłki i Złotego Buta na Mistrzostwach Świata w 2007 roku; trzy srebrne medale olimpijskie
• Cztery tytuły mistrzyni Copa América Femenina, ostatni w 2025 roku, kiedy to w wieku 39 lat została wybrana najlepszą zawodniczką turnieju

Wyróżnienia

Różnica między dziesiątym a jedenastym miejscem na tej liście jest na tyle niewielka, że inne kryteria oceny całkowicie zmieniłyby jej kolejność.

• Christine Sinclair (Kanada) jest absolutną rekordzistką pod względem liczby bramek w reprezentacji – ma na koncie 190 trafień – więcej niż Wambach i więcej niż Hamm – a także zdobyła złoty medal olimpijski w Tokio. Nie znalazła się na liście, ponieważ ograniczone możliwości turniejowe Kanady sprawiły, że miała mniej okazji do decydujących występów podczas mistrzostw świata.
• Nadine Angerer (Niemcy) jest jedyną bramkarką w historii, która zdobyła tytuł Piłkarki Roku FIFA, otrzymując tę nagrodę w 2013 roku po obronieniu dwóch rzutów karnych w finale mistrzostw Europy przeciwko Norwegii. Podczas mistrzostw świata w 2007 roku rozegrała wszystkie sześć meczów bez straty bramki, w tym obroniła rzut karny Marty w finale.
• Wendie Renard (Francja) zdobyła osiem tytułów Ligi Mistrzów w barwach Lyonu i należy do najlepiej strzelających obrończyń w historii tej dyscypliny, choć Francja nigdy nie dotarła do finału dużego turnieju w czasie, gdy grała w reprezentacji — a to właśnie momenty turniejowe są brane pod uwagę w tym rankingu.
• Ada Hegerberg (Norwegia) zdobyła pierwszą w historii nagrodę Ballon d’Or Féminin w 2018 roku i jest najlepszą strzelczynią wszech czasów w Lidze Mistrzów. Pięcioletni bojkot spowodowany sposobem traktowania norweskiej reprezentacji kobiet kosztował ją udział w Mistrzostwach Świata w 2019 roku, a zerwanie więzadła krzyżowego przedniego w styczniu 2020 roku spowodowało kolejną 20-miesięczną przerwę w karierze.
• Formiga (Brazylia) wystąpiła w siedmiu mistrzostwach świata i na siedmiu igrzyskach olimpijskich, grając w reprezentacji do czterdziestki — jest to rekord długowieczności, którego nie pobił żaden piłkarz ani piłkarka.

Dziedzictwo i przyszłość najwybitniejszych piłkarek

Sam kształt tej listy mówi sam za siebie. W pierwszej dziesiątce dominują napastniczki z lat 90. i 2000., kiedy to indywidualna błyskotliwość mogła decydować o wyniku turniejów. Najnowsze pozycje na liście — Bonmatí i Putellas — to pomocniczki wykształcone w barcelońskim systemie opartym na grze pozycyjnej, a nie na surowej sprawności fizycznej. Ta zmiana odzwierciedla, jak bardzo podniósł się poziom taktyczny.

Oznacza to również, że kryteria wielkości stają się coraz bardziej rygorystyczne. Akers mogła wygrać mistrzostwa świata, strzelając dziesięć bramek w sześciu meczach; obecnie nie jest to już możliwe w starciu z obronami, które są profesjonalnie trenowane i w pełni finansowane. Przyszłe kandydatki będą musiały wykazać się stałą doskonałością w wielu cyklach, a nie tylko jednym wybitnym turniejem.

Dwie zawodniczki, na które warto zwrócić uwagę: Vicky López, napastniczka Barcelony, która w 2025 roku w wieku 19 lat zdobyła pierwsze w historii Trofeum Kopa, oraz Michelle Agyemang, angielska napastniczka, której występy jako rezerwowa podczas Euro 2025 zapewniły jej miejsce w pierwszej piątce klasyfikacji Złotej Piłki jeszcze przed ukończeniem dwudziestego roku życia. Obie będą w szczytowej formie podczas Mistrzostw Świata 2027 w Brazylii – turnieju rozgrywanego na rodzimej ziemi Marty, który będzie idealnym miejscem dla następnego pokolenia piłkarek, by zaczęły na nowo kształtować ten ranking.